Tony’s Chocolonely, verslavend lekker en lekker slaafvrij!

Een tijdje geleden was ik uitgenodigd om in Amsterdam het verhaal van Tony’s Chocolonely te gaan ontdekken. Chocolade? Daar hoefde ik geen 2 keer over na te denken, ook al kende ik Tony’s Chocolonely totaal niet. (Shame on me!) In de supermarkt waar ik meestal mijn boodschappen doe, is die onvindbaar. Gelukkig vond ik wel een beperkt aantal repen bij Delitraiteur waar ik ’s middags mijn lunch ga halen. Zo kon ik toch al een beetje voorproeven en was ik niet de enige niet-kenner van het bloggers- en influencersgroepje dat naar Amsterdam spoorde. Iederéén kende Tony’s Chocolonely en meer zelfs, iederéén was er dol op.

 

Tony's Chocolonely, verslavend lekker en lekker slaafvrij!

 

Dat is begrijpelijk, want eens geproefd kan je er niet meer aan weerstaan. Normaal slaag ik daar nochtans vrij goed in: elke avond na het avondmaal breek ik 1 stukje van een reep chocolade en daar blijft het bij. Maar met die Tony’s Chocolonely lukt dat dus NIET. Ik begin met 1 stukje en keer met de regelmaat van de klok terug naar mijn voorraadkast voor nog een stukje. En nog eentje… Dan maak ik mezelf wijs dat dat komt doordat de stukken van een Tony’s reep ongelijk zijn en dat ik maar een piepklein stukje had afgekraakt. Mezelf een rad voor de ogen draaien, heet zoiets zeker? 🤔 Gelukkig is het verhaal van Tony’s Chocolonely een mooi en positief verhaal en worden de cacaoboeren er wél beter van, wanneer ik veel chocolade eet (wat bij heel veel andere chocoladeproducenten niet het geval is).

 

Tony’s Chocolonely gaat 100% voor slaafvrije chocolade

Het verhaal van Tony’s Chocolonely begint in 2003 wanneer een zekere Teun van de Keuken, geschokt na het lezen van een boek over kindslaven op de cacaoplantages in West-Afrika, zich wil aangeven als chocoladecrimineel. Teun’s aangifte tegen zichzelf wordt uiteraard niet-ontvankelijk verklaard, maar de jongeman laat het er niet bij en gaat op zoek naar getuigen: slachtoffers van zijn chocolade-consumptie. In Ivoorkust vindt hij 4 jongens die als slaaf op een cacaoplantage werkten en die bereid zijn om een getuigenverklaring tegen hem af te leggen. Hij wacht de uitspraak niet af en neemt het heft in eigen handen: in 2005 is de eerste Tony’s Chocolonely reep een feit. Melkchocolade in een rode verpakking omwille van de gevarenzone waarin de chocolade industrie zich bevindt, Fairtrade en ‘100% slaafvrij’. Het is het begin van een succesverhaal.

 

Tony's Chocolonely, verslavend lekker en lekker slaafvrij!

 

Ik beleefde een bijzonder toffe dag daar in Amsterdam (en zou zo mijn job opgeven om daar te gaan werken, sjjt, niet doorvertellen aan mijn baas). Niet alleen mocht ik à volonté van alle chocoladesoorten proeven, ik mocht ook mijn eigen reep maken! How cool is that? Ik kon kiezen uit alle ingrediënten die in het labo aanwezig waren, maar ik verkoos om voor een uniek ingrediënt te gaan: feuilletine dat een krokante toets zou geven aan mijn reep. Wel, Teun, moest je dit lezen, mijn reep is een voltreffer: de smaak van de karamel met zeezout (de bestseller van Tony’s!) met een crunch en plus. Man, man, man, hoewel ik met veel goede wil geprobeerd heb om elke avond maar 1 stukje af te kraken, is me dat niet gelukt. De reep is in minder dan 1 dag helemaal in het mondje verdwenen… #SorryNotSorry

 

Tony's Chocolonely, verslavend lekker en lekker slaafvrij!

 

Bedankt Natascha en Zara van Nans PR voor de uitnodiging!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Related Post

Tags: , ,

Tony’s Chocolonely, verslavend lekker en lekker slaafvrij!

by Myriam Minne time to read: 2 min
2
%d bloggers liken dit: