Tartaar van kalfsvlees met Gillardeau oesters, pomme pont neuf, crumble van Jules Destrooper natuurboterwafel

Zie je dat groene blaadje onder mijn tartaar uitpiepen? Wel, dat is oesterblad… en ik heb het halve land afgereden om het te vinden. Allez, da’s lichtekes overdreven, maar toch. Ik was eerst, op aanraden van een paar foodievriendinnen, naar groothandel Kathy Van Landschoot in Gent gereden. Ik vond er inderdaad heel wat: eetbare bloemetjes, cresssoorten,… maar geen oesterblad.

Toen schoot me ineens te binnen dat ik er gezien had in de giga moestuin van collega-blogster Christine Van Imschoot toen ik bij haar onlangs een kookles ging volgen. Ik stuurde haar een sms en kreeg prompt bevestiging én meteen ook een uitnodiging om op de koffie te komen. Twee vliegen in 1 klap! Waar ik evenwel geen rekening mee had gehouden, was dat door de werken op de E40 de afrit Oosterzele afgesloten was… Dat betekende dat ik helemaal moest doorrijden tot Erpe-Mere en terugrijden – voor zover ik kon rijden, ik stond meer in de file stil dan ik reed – vooraleer ik bij Christine in de tuinzetel neerplofte.

Als ecologische voetafdruk kan dat tellen voor 1 oesterblad, maar… ik kreeg ook nog een pak ander moois mee van Christine (o.a. de bosaardbeitjes die ik gebruikte voor mijn frozen yoghurtijs) én ze verklapte me dat er een bijzonder mooie kookwinkel in het dorp van Oosterzele was. Zoiets hoef je me geen 2 keer te zeggen, natuurlijk. Maar inderdaad, hoe is het mogelijk dat in zo’n boeren*** (excuseer me voor de term) zo’n parel van een winkel verborgen zit? Ik moest er serieus op mijn tanden bijten om niet “van alles wat” te kopen. Ik beperkte me tot een paar potjes (die roze die ik ook al gebruikte voor mijn ijs), een lepeltje en nog een 4-tal ovenvaste minischaaltjes voor mijn crème brûlée van foie gras (recept volgt later).

Dat allemaal maar om te zeggen dat als iets in mijn koppeke zit, het niet in mijn *** zit (ai, 2 keer in 1 blogpost bezondig ik mij aan dit slang woord). Maar voor de bloggerscontest van Jules Destrooper (zie vorige blogpost, klik) is geen moeite me teveel. Geluk zit soms in een klein koekje of (oester)blaadje… 😉

Hapje geserveerd op Dusk tableware van Serax.

#JulesBloggersContest, #JulesDestrooper

Nodig voor 4 hapjes

1 pakje natuurboterwafels van Jules Destrooper

Voor de tartaar:
125 g kalfsvlees
2 Gillardeau oesters
1/2 sjalotje, fijngesnipperd
3 el olijfolie
1 el chardonnay azijn
Flink wat zwarte peper van de molen
Zout

Voor de mayonaise:
1 ei
2 kl mosterd
1 kl citroensap
Het oestervocht
250 g zonnebloemolie
2 snuifjes peper
1/2 kl zout

Voor de afwerking:
Oesterblad
1 bintje
Grof zeezout (bv. Maldon)

Werkwijze

Snijd het vlees met een scherp mes in brunoise.
Steek de oesters open en vang het vocht op.
Snijd ook de oesters in brunoise en meng ze met de kalfstartaar.
Roer er de olijfolie en chardonnay azijn onder.
Breng de tartaar op smaak met de sjalot, peper en zout.

Maak de mayonaise door alle ingrediënten samen te mixen met een staafmixer in een hoge beker.

Verkruimel een natuurboterwafeltje grof in de vijzel.

Voor de pomme pont neuf:
Een pomme pont neuf is niks meer of min dan een dikke friet.
Schil de aardappel. Spoel grondig onder koud stromend water en snij in dikke frieten van 1,5 cm op 7 cm.  Kook beetgaar in licht gezouten water en laat afkoelen.

Frituur de frieten goudbruin op 180° C. Laat het overtollige vet uitlekken op keukenpapier.

Strooi een snuifje grof zeezout over de frieten en serveer samen met de tartaar.
Werk de tartaar af met de crumble van natuurboterwafel.
Spuit een dotje oestermayonaise naast de tartaar en schik er een oesterblad tegen.

Related Post

Tags: , , , , , , , , , , , ,

Tartaar van kalfsvlees met Gillardeau oesters, pomme pont neuf, crumble van Jules Destrooper natuurboterwafel

by Myriam time to read: 2 min
0
%d bloggers liken dit: