De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

Vijf jaar was ’t geleden dat ik nog een marathon liep: die van Chicago in oktober 2014. Door een stomme kwetsuur (is een kwetsuur dat niet altijd? Maar deze dan toch wel extra: gekwetst aan mijn dikke teen, begot!) bleef ik noodgedwongen aan de kant. Dagen werden weken, weken werden maanden en maanden werden zelfs anderhalf jaar. Tot ik op een kwaaie zondag mijn loopplunje aantrok om de frustraties na verlies van Club tegen Gent van me af te lopen. En wat bleek? Ik had geen last meer. En zo begon ik stilletjes aan mijn looptrainingen te hervatten. En langzaam maar zeker kwam die wens terug om nog eens een marathon te lopen: de Marathon van de Médoc, de wijnmarathon, van wijnkasteel naar wijnkasteel met 20 bevoorradingen waar naast water ook wijn geschonken wordt én waar er ook lekkers te eten valt. Jaaaaaaa, die zou ik doen. Voor de fun. Een plezante marathon als voorbereiding op het serieuze(re) werk: de marathon van Tokyo in maart 2020.

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

En of het fun was? Jaaaaa! Wat een zotte bedoening was me dat? Al op de bus naar Pauillac begon het amusement. Normaal zijn mijn loopcollega’s van de MMC (de marathonclub waarbij ik aangesloten ben) dan heel gefocust bezig met een tijdsschema van welk tempo ze moeten aanhouden om een personal best te lopen. Nu waren ze bezig met in welk wijnkasteel ze absoluut aan de bevoorradingspost moesten passeren wegens ‘heel goede wijn van een Grand Cru Classé wijnkasteel’: Lagrange op 8.5 km, Latour op 17 km, Lynch-Bages op 19, Pontet-Canet op 23, Lafite Rothschild op 25 en Phélan Ségur op 34 km. Kortom, de sfeer was compleet anders. En ook nadat de bus zich geparkeerd had, werd meteen duidelijk dat dit geen ‘gewone’ marathon was. Het eerste beeld dat ik te zien kreeg, zal voor altijd op mijn netvlies gebrand blijven. Een foto zegt meer dan 1000 woorden. Oordeel zelf maar:

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

De marathon van de Médoc moet je dus verkleed lopen volgens een vooraf bepaald thema. In 2019 was dat Super Héros. De Supermans, Dark Vaders en Ninja Turtles waren niet te tellen. Mensen van allerlei pluimage – vaak letterlijk – verbroederden al voor de start. Daar waar het anders aan de start meestal een zenuwachtige bedoening is met lange wachtrijen aan de toiletten voor nog een laatste stresskakske of -piske, werd er nu vooral gelachen en gezeverd. Niemand van de 8500 deelnemers die hieraan deelneemt, wil een besttijd neerzetten. Plezier beleven komt op de eerste plaats.

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

En dat was ook mijn bedoeling: beetje lopen en regelmatig stoppen. Niet om wijn te drinken, want dan zou ik de finish niet halen, maar om foto’s te maken voor de blog. En om plezier te maken. En mee te doen met de dansjes in de wijnkastelen. Iets wat ook aardig lukte… tot aan km 30. Toen was mijn vat leeg. Want ik had meerdere domme beginnersfouten gemaakt. In eerste instantie had ik de week voor de marathon al verzuimd om het Scandinavisch dieet te volgen. Daarbij worden tijdens de eerste 3 dagen van de week voor de marathon alleen maar eiwitten gegeten om daarna gedurende 3 dagen volop koolhydraten te stapelen. Door de spieren eerst te laten hongeren naar de carbs nemen ze die beter op. Ach, waarom zou ik dat doen? De Médoc was toch maar voor de fun?

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

Tweede zware fout: ik at zo goed als niks onderweg. Gellekes had ik niet bij en de bananen die ons aangeboden werden zagen er niet echt smakelijk uit. Een croissant aan km 3 zag ik niet zitten en zo at ik gedurende heel de marathon slechts een paar zoutkoekjes, 1 partje appel, 1 handje rozijnen en 1 cannelé bordelais. Dom, dommer, domst natuurlijk!

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

Op sportdrank aan de bevoorradingen hoefde ik ook al niet te rekenen: het was water of wijn. Vanaf km 39 begonnen de eetbevoorradingen met oesters, entrecôte, kaas en een ijsje, maar toen was ik het allemaal zo zat (figuurlijk!) dat ik alles gewoon straal voorbijliep (lees: strompelde) om zo snel mogelijk (heel relatief!) de finish te halen.

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

Het enige dat ik wél nog deed, was stoppen aan km 41 waar een schminkstand was pour terminer en beauté. Zoiets kan je dus écht enkel en alleen tijdens de marathon van de Médoc tegenkomen. Ik liet de schminkster een laag knalrode lippenstift aanbrengen met als gevolg dat ik met (mooie?) rode lippen op mijn finishfoto sta.

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

Was dit nu de plezantste marathon die ik al liep? Absolument! Ter info ik liep eerder al New York (de meest speciale want mijn eerste), Berlijn, Boston, London, Chicago, Parijs, Jeruzalem, Reims, Firenze en de Between 2 Oceans in Zuid-Afrika (de meest heroïsche want 56 km in echt Flandrien weer en meteen ook de aanleiding dat ik met deze blog begon, lees dat verslag hier). Ik zou hem zo opnieuw doen, maar dan verstandiger: eten én wijn drinken zodat ik de miserie niet meer voel. In welke wijnkastelen ik absoluut moet stoppen, weet ik al dankzij het deskundig advies van Vincent en Christophe, mannen van mijn club die al habitués zijn op de marathon van de Médoc. Mannen die weten waarom!

 

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

 

Nog een speciaal woord van dank voor mijn trainers, Wilfried, de goeroe van de MMC die mij de loopmicrobe nog meer deed te pakken krijgen en Tomas, de loopcoach, voor zijn geduld en schema’s!

Related Post

Tags: , , , ,

De Marathon van de Médoc, de langste marathon ter wereld

by Myriam Minne time to read: 4 min
0
%d bloggers liken dit: