Zoute karameltaart

Haast en spoed zijn zelden goed. En ook al ben ik al een oude rot in het bakken van taarten, toch gaat die spreuk ook voor mij nog steeds op. Ik maakte al duusd keer meringue italienne (sorry voor de lichte overdrijving, ik vind duusd beter klinken dan 23 of zo), maar vorige week ging het mis. Ik had deze zoute karameltaart de zaterdagavond gebakken en het enige wat ik nog wilde doen op zondagmorgen, was de meringue kloppen, de taart ermee afwerken en er een foto van maken (voor ik naar dé match Club – Gent vertrok). Maar… ik was te gehaast, zeefde mijn suiker niet, zette de pan met suikerklonters op een te hoog vuur, met alle gevolgen van dien. In plaats van suikersiroop kreeg ik iets in mijn pannetje dat er eerder uitzag als een suikermaanlandschap. Origineel, maar niks mee aan te vangen.

Nu stoot een ezel zich geen twee keer aan dezelfde steen en dus begon ik volle goede moed opnieuw. En weer ging het fout. Ik weet het: dit is niet echt reclame voor een blogger die genomineerd is voor de Belgian Food Blog Awards in de categorie Best Baking & Sweets… maar eerlijk duurt het langst en ik wil jullie gewoon aantonen dat meringue italienne maken een secuur klusje is. Als je alle stappen volgt en daarbij niet overhaast te werk gaat, dan kan het niet fout gaan. Ik gaf het op en vertrok naar het voetbal. We wonnen de match, met de hakken over de sloot, maar da’s bijzaak. Na een gewonnen Slag om Vlaanderen (zo wordt de voetbaltopper genoemd) wordt er altijd een feestje gebouwd en aangezien de kans er dik inzit dat we dit seizoen thuis niet meer zullen aantreden tegen de Buffalo’s, wilde ik dit partytje niet missen.

Veel te laat kwam ik thuis, maar kijk, de winst gaf me vleugels. Ik zeefde mijn suiker, zette de siroop op een laagje vuurtje en alles ging prima. De meringue voor de zoute karameltaart lukte van de eerste keer. Alleen voor de foto’s was het inmiddels eigenlijk te donker, maar ik ben dan zo koppig dat ik het licht niet wil aansteken. Dat resulteerde in een ietwat blauwige foto die, dankzij de Photoshop kennis van mijn collega, toch nog min of meer presenteerbaar werd… Bedankt, Stijn!

Wat de zoute karameltaart betreft, die is héérlijk. Een bom. Correctie: een heerlijke bom. Dat dieet, daar beginnen we morgen wel aan. 😁

Oh ja, hebben jullie al voor mijn blog gestemd? Nog niet? Nu doen. De stemming loopt nog t/m 15 oktober. Een klik volstaat en wel HIER. 🙏🙏🙏

 

Zoute karameltaart

Recept 1 zoute karameltaart

Voorbereiding: 40 min
Bakken: 20 min + 25 min
Moeilijkheidsgraad: gevorderd

Ingrediënten voor de bodem:
150 g roomboter
300 g brosse koekjes, bv. speculaasjes
1 eidooier, bewaar het eiwit

Voor de vulling:
400 ml gezoete gecondenseerde melk
2 eieren + 2 eidooiers, bewaar de eiwitten
100 ml slagroom
1 tl zeezout
Eventueel 3 el whiskey

Voor het schuim:
De 3 bewaarde eiwitten
225 g suiker
1 snufje zeezout

 

Bereiding

Maak de bodem.
Vet een taartvorm, liefst een met losse bodem, van 22 cm doorsnede in. Knip een vel bakpapier op maat, zodat het precies de bodem bedekt.
Vet dat ook in.

Smelt de roomboter. Maal de koekjes fijn in een keukenmachine of in een stevige plastic zak (knoop die dicht en sla met een deegroller op de zak tot de koekjes verkruimeld zijn).
Meng de gesmolten roomboter met het koekjeskruim en de dooier en druk het mengsel gelijkmatig uit over de bodem en de randen van de vorm. Zet 15 min in de koelkast om op te stijven.

Verwarm de oven voor tot 180° C.
Bak de bodem 20 min voor. Laat hem afkoelen.

Maak de vulling.
Klop de gecondenseerde melk met de eieren, de eidooiers, de slagroom, een snufje zout en de whiskey los tot een glad mengsel. Giet het in de voorgebakken vorm en bak het taartje in 20 tot 25 min af.
Het midden van het taartje mag nog net trillen wanneer je het zachtjes schudt. Laat opnieuw afkoelen.

Maak het schuim.
Klop de eiwitten met 25 g suiker en wat zout stijf. Smelt de rest van de (gezeefde) suiker met 3 el water in een steelpan tot een siroop met een temperatuur van 121° C. Giet de hete siroop al kloppend bij het eiwitschuim en blijf kloppen tot het schuim handwarm aanvoelt.
(Dit heet overigens Italiaans schuim of meringue italienne: door de hete siroop is het eiwit gegaard en is het ook eetbaar voor zwangere vrouwen en ouderen).

Spatel het schuim op de afgekoelde taart. Brand de punten van het Italiaans schuim kort met een brûléebrander goudbruin of zet de taart enkele seconden onder een hete grill op 200° C. Houd hem in dat geval goed in de gaten, hij kan gauw aanbranden.

 

Bron: recept uit het nieuwe boek van Yvette van Boven, Home Sweet Home, nieuw Iers comfort food.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Related Post

Tags: , , , , , , ,

Zoute karameltaart

by Myriam Minne time to read: 3 min
0
%d bloggers liken dit: