Aspergesoep met pancetta en rozemarijn

Shame on me! Maar echt he. Ik ga nu iets vertellen dat totaal niks met deze aspergesoep te maken heeft, maar dat serieus op mijn lever ligt. En ’t ergste is: ik kan er niks aan doen. Nochtans pleit ik schuldig… tot twee keer toe op twee weken tijd zelfs. Een schande!

Eerste keer: twee weken geleden gaf ik op Gent Smaakt een workshop met de cuberdons van Geldhof. Na afloop van mijn les komt er een dame op me afgestapt die me vriendelijk begroet met “Dag Myriam! Alles goed?”. Ai, ai, ai. Ik wist begot niet wie de vrouw in kwestie was. Erger nog: had je me gezegd dat ik deze dame nog nooit eerder had ontmoet, dan had ik daarmee ingestemd. Ik gaf met een fijn stemmetje toe dat ik haar niet meteen kon thuiswijzen. Toen ze me antwoordde “Jacqueline uit Oostakker” kon ik wel door de grond zakken. Jacqueline heeft zelf een blog: De Tafelfee en ik was ooit bij haar langsgeweest omdat ik allerhande servies en props van haar mocht lenen. Ik heb toen 3 uur met haar zitten kletsen, heb haar huis geplunderd, ben zelfs tot in haar kelder geweest op zoek naar schatten,… en ik kon me haar niet meer herinneren. Ik kon me voor het hoofd slaan.

Tweede keer: afgelopen zaterdag ben ik op zwier met mijn foodievriendin Ann en we stappen een krantenwinkel binnen in winkelcentrum het Zuid in Gent. Komt daar een goedlachse dame op me af die vrolijk een goedendag zegt. Lap! Terug van hetzelfde laken een broek. Ik had niet het flauwste benul wie ik voor me had… Het bleek mijn poetsvrouw te zijn… Nu heb ik wel het excuus dat ik haar niet zo vaak zie. Ik ben (bijna) altijd uit werken, wanneer ze als een echte Misses Propre door mijn huis raast. Maar omgekeerd is dat natuurlijk ook zo: zij ziet mij niet meer dan ik haar, maar zij herkende mij wel.

Ik ben dus echt onverbeterlijk: ik kan geen gezichten en/of namen onthouden. Het allerergste was ongeveer een jaar geleden. Op een vrijdagavond sta ik in de rayon van ‘de boekskes’ te bladeren in een kooktijdschrift (what else?) wanneer er een vrouw met haar dochter (vermoed ik) op mijn schouder tikt: “Maar Myriam, wat doe jij hier? Ik verwacht jou hier niet, maar eerder in de winkel in Oostakker. Hoe is ‘t? En hoe is ’t met Eddy?” Ik kon door de grond zakken. Die dame kende me dus écht goed en ik wist op geen honderd uren wie ze was. Ik beantwoordde netjes haar vragen en had het lef niet om toe te geven dat ik haar niet (her)kende. Ik liet het gesprek zeker 10 minuten voortkabbelen om dan pas te beseffen dat… hou jullie vast… mijn buurvrouw voor mij stond.

Waarom vertel ik jullie dit? Wel, als ik jullie ooit tegenkom en ik reageer niet, vergeef het me. Het is dus absoluut niet zo dat de bloggersroem (ahum) me naar het hoofd gestegen is of zo. Tip: spreek me aan en stel jezelf meteen voor. 😉

Wat heeft dit met deze aspergesoep te maken? Totaal niks. Het moest me gewoon even van het hart. Dus, bij deze, Jacqueline, Helena en Annie, mijn oprechte excuses, al weet die laatste eigenlijk niet dat ik haar niet herkende en gewoon uit mijn nek heb staan kletsen, ondertussen mijn hersenen pijnigend. Wat deze aspergesoep betreft, daar hoef ik geen woorden aan vuil te maken: die is keilekker en bewijst dat Janneke Philippi naast zoets ook heel goed overweg kan met hartige gerechten!

 

Aspergesoep met pancetta en rozemarijn

 

Voor 4 personen

600 g witte asperges
3 el olijfolie
3 sjalotten, gesnipperd
200 ml droge witte wijn (die liet ik weg)
750 ml groentebouillon
75 g pancetta, in reepjes
1-2 takjes rozemarijn, alleen de naadjes
150 ml slagroom

 

Bereiding

Schil de asperges en verwijder de houtachtige uiteinden. (Ik kocht in mijn supermarkt de geschilde asperges van BelOrta, wat een tijdswinst). Houd 100 g asperges apart. Snijd de rest van de asperges in stukjes. Verhit 2 el olijfolie in een soeppan. Fruit de sjalot zachtjes. Schep de asperges erdoor en bak 2 minuten mee, zonder te kleuren. (Schenk de wijn in de pan.) Voeg de bouillon toe en breng aan de kook.

Draai het vuur lager en kook de asperges in 15 minuten zachtjes gaar. Snijd de apart gehouden asperges in dunne plakjes. Verhit in een koekenpan de laatste el olijfolie. Bak de pancetta krokant. Voeg de plakjes asperge en de rozemarijnnaaldjes toe en gaar op laag vuur tot de asperges boterzacht zijn. Voeg peper naar smaak toe.

Pureer de soep met de staafmixer. Voeg de slagroom toe en verwarm nog 1 minuut. Breng de soep op smaak met zout en peper. Schep de soep in 4 diepe borden en garneer met de krokante pancetta en plakjes asperge.

 

Aspergesoep met pancetta en rozemarijn

 

Bron: recept van Janneke Philippi uit haar boek Soep bij Janneke thuis.

Related Post

Tags: , , , , , ,

Aspergesoep met pancetta en rozemarijn

by Myriam Minne time to read: 3 min
4
%d bloggers liken dit: